Handmade by Maria Nikol

Miguel Castillo Didier

Ο σπουδαίος ελληνιστής της Λατινικής Αμερικής ο καθηγητής Miguel Castillo Didier , διευθυντής του κέντρου Αρχαίων , Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών στο ινστιτούτο ΄΄ Φώτιος Μαλλέρος ΄΄ από το Σαντιάγκο της Χιλής ,βρέθηκε στην Αθήνα στις 29/1/2014 , προκειμένου να παρουσιάσει το βιβλίο του ΄΄Φραντσίσκο ντε Μιράντα :Φιλέλληνας, πρόδρομος και ήρωας της Λατινοαμερικάνικης Ανεξαρτησίας ΄΄

.

Παίρνω τη σκυτάλη από τον φίλο κ. Στράτο Δουκάκη που διατηρεί το blog Μηθυμναίος http://mithymnaios.blogspot.gr/, ο οποίος παρευρέθη στην παρουσίαση του βιβλίου από τον ίδιο τον συγγραφέα και τον καθηγητή Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κρήτης κ Χρήστου Λούκου. Ο κ. Δουκάκης διατηρεί φιλία με τον κ. Ντιντιέ.

Η παρουσίαση έγινε στα Ελληνικά και το βιβλίο κυκλοφορεί σε δίγλωσση έκδοση από τις εκδόσεις Νότιος Ανεμος. Ο καθηγητής Ντιντιέ έχει ασχοληθεί με την μετάφραση και την διδασκαλία μεγάλων Ελλήνων λογοτεχνών (Καβάφης, Καζαντζάκης, Σεφέρης , Παπαδιαμάντης, Κάλβος κ.α)

Ποιος είναι ο Φρανσίσκο ντε Μιράντα ;

Γεννήθηκε στο Καράκας to 1750 και είναι αυτό που λέει ο τίτλος του βιβλίου. Ο πρώτος Αμερικανός πολίτης που πάτησε το πόδι του στην Τουρκοκρατούμενη Ελλάδα το 1786 , επισκέφτηκε πολλές πόλεις , εμπλούτισε τις γνώσεις του ερχόμενος σε επαφή με στοιχεία της ιστορίας και του πολιτισμού των Ελληνικών , Μυκηναικών και Μιναικών λαών που είναι πρόδρομοι του δυτικού πολιτισμού.

Πίνακας του Φρανσίσκο ντε Μιράντα από την Εθνική Πινακοθήκη του Καράκας.

πηγές: http://mithymnaios.blogspot.gr/

http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=561753

Υ.Γ. Με τον Στράτο Δουκάκη πατήσαμε τα ίδια χώματα της Βενεζουέλας όμως η γνωριμία μας έγινε εδώ διαδικτυακά μέσω της γνωστής μας και αγαπημένης Χαράς.

Η γνώση είναι για να μοιράζεται , έτσι απλά μετέφερα μόνο λίγα από την πορεία δύο σπουδαίων ανδρών που αγάπησαν την Ελλάδα και την τίμησαν !!!

Καλό σας βράδυ.

Με τίτλο κλεμμένο από το αγαπημένο τραγούδι της Δήμητρας Γαλάνη και με παραλλαγή των στίχων:

Δυο μέρες μόνο.

Σ ένα ταξίδι αστραπή.

Να παίρνει ανάσα η ζωή.

Να ξεδιπλώνω.

Δυο μέρες μόνο .

Για μένα μόνο.

Καλό μήνα να έχουμε . Αν και τα σεισμικά φαινόμενα έκαναν την επανεμφάνισή τους με απειλητικές διαθέσεις ,ας ελπίσουμε ότι θα είναι έως εδώ. Ξεγλιστρώντας ανάλαφρα από λευκούς τοίχους με ασορτί σεντόνια , το πρωινό του Σαββάτου με βρήκε να έχω πάρει το δρόμο για τα βουνά . Ο αέρας δυνατός , λίγο κρύο αλλά το μέρος ζεστό και αγαπημένο . Στο Σούνιο λοιπόν στο σπίτι της αγαπημένης μου αδελφής Αφροδίτης. Εκεί ακούμπησα ότι με βαραίνει και έφυγα...Ελάτε μαζί μου σε μια μεγάλη βόλτα με το αχνό παράφωνο τραγούδι , που ο αέρας στο επιστρέφει ντυμένο με νότες , εκεί που απλώνεις το βλέμμα και όλα χάνονται στον ορίζοντα.

Στο βάθος αχνοφαίνεται η αφιλόξενη Μακρόνησος.

Την κορυφή αυτού του βουνού την έχει κατοχυρώσει μια βίλα;, οπότε παίρνουμε άλλη πορεία .

Απαραίτητο αξεσουάρ το δανεικό σκουφάκι !!!!

Χρώματα , πολλά χρώματα , προάγγελοι μια άνοιξης που περιμένουμε!!!